Eurowizja 1965
Sukces Giglioli Cinquetti przeniósł Eurowizję do Neapolu. W 10. konkursie mającym miejsce w 1965 roku wystąpiło aż 18 krajów - do stawki powróciła Szwecja, zadebiutowała Irlandia.
Wieczór otworzył utwór holenderski - "'t Is Genoeg" ("Dość") wykonywany przez Conny van den Bos. Ostatecznie zajął on 11. miejsce. Jako druga na scenie pojawiła się Kathy Kirby z Wielkiej Brytanii. Wystąpiła z piosenką "I Belong" ("Należę") opowiadającą o niczym więcej jak miłości i przynależności jednego serca do drugiej osoby.
Z numerem 6. zaprezentował się Austriak, Udo Jurgens, który startował już rok wcześniej. Tym razem zaśpiewał utwór "Sag ihr, ich lass sie grussen" ("Powiedz, że ją pozdrawiam"). Mężczyzna poleca przyjacielowi przekazać swej byłej dziewczynie informację, że wszystko z nim w porządku, choć - jak można się domyślić - "jego serce cierpi".
Szwed Ingvar Wixell wystąpił z piosenką "Absent Friend", której oryginalnym tytułem było "Annorstades Vals" - jako jedyny w stawce zaśpiewał po angielsku, nie tak jak reszta w swym rodzimym języku. Sytuacja ta spowodowała, że organizatorzy Eurowizji nakazali w przyszłych edycjach śpiewać w językach ojczystych.
Reprezentantem Francji był Guy Murdel, z pochodzenia Algierczyk. "N'avoue jamais" ("Nigdy się nie przyznać"). Jest to refleksja nad tym, że czasem lepiej jest się nie przyznać do miłości, by być bardziej szczęśliwym.
Jako trzynasty wystąpił Bobby Solo z Włoch. Piosenką reprezentującą ten kraj była "Se piangi, se ridi" ("Jeśli się śmiejesz, jeśli płaczesz"), z którą Solo wygrał Festiwal Sanremo. Artysta mówi w utworze do swej ukochanej, że "jeśli ona płacze lub się śmieje, to on jest razem z nią, ponieważ jest jej częścią".
Dwa utwory później na scenie pojawiła się France Gall z Luksemburga. Utwór "Poupee de cire, poupee de son" ("Lalka z wosku, lalka z trocin") wykonywany przez 18-letnią artystkę, pełen jest dwuznaczności i gry słów. Z tego powodu ciężko jest rozsądzić, o czym tak naprawdę mówi tekst - jednym z bardziej prawdopodobnych tłumaczeń są rozterki młodej dziewczyny na temat jej zachowania i stylu życia.
Po wszystkich 18 utworach przystąpiono do głosowania. W tym każdy z krajów przyznawał trzem najlepszym piosenkom kolejno 5, 3 i 1 punkt. Od początku na czoło wysunęła się propozycja luksemburska - po 7 głosach miała na swoim koncie już 22 punkty. Na drugim miejscu znajdowały się wtedy ex equo piosenki z Austrii i Francji (po 8 punktów). Później jednak nieco zmieniły się wyniki - na trzy głosowania przed końcem nadal prowadził Luksemburg (24 punkty), na drugim miejscu była już jednak Wielka Brytania (21 punktów), szanse na zwycięstwo miały także Austria i Francja (po 16 punktów). Nie było jednak "rzutów na taśmę" - France Gall pewnie wygrała zdobywając w sumie 32 punkty - Kathy Kirby zgromadziła ich 26. Na trzecim miejscu znalazł się Francuz, Guy Mardel z 22 oczkami na koncie.
Było to drugie zwycięstwo Luksemburga. Wielka Brytania musiała przełknąć gorycz porażki po raz 5. w ciągu ostatnich 7 lat. Sam konkurs może zostać zapamiętany także przez jeszcze jeden fakt - po raz pierwszy transmitowany był nie tylko przez Europejską Unię Nadawczą (EBU), ale także przez Interwizję - swojego "wschodniego" odpowiednika.
Eurovision Song Contest 1965 - Neapol, Włochy
Data: 20 marzec 1965 r.Miejsce: Sala di Concerto della RAI, Neapol, Włochy
Prowadzący: Renata Maura
Nadawca: RAI
Ilość państw: 18
| Flaga |
P.St. |
Kraj |
Wykonawca | Utwór | Pozycja | Punkty |
| 15 |
Luksemburg | France Gall | Poupée de cire, poupée de son | 1 |
32 |
|
| 02 | Wlk. Brytania | Kathy Kirby | I Belong | 2 | 26 | |
| 11 | Francja | Guy Mardel | N'Avoue Jamais | 3 | 22 | |
| 06 |
Austria | Udo Jürgens | Sag ihr, ich lass' sie grüßen | 4 | 16 | |
| 13 |
Włochy | Bobby Solo | Se piangi, se ridi | 5 | 15 | |
| 04 |
Irlandia | Butch Moore | I'm Walking The Streets In The Rain | 6 | 11 | |
| 14 | Dania | Birgit Brüel | For din skyld | 7 | 10 | |
| 18 | Szwajcaria | Yovanna | Non à jamais sans toi | 8 | 8 | |
| 09 |
Monako | Marjorie Noël | Va dire à l'amour | 9 | 7 | |
| 10 | Szwecja | Ingvar Wixell | Absent Friend | 10 | 6 | |
| 01 | Holandia | Conny van den Bos | Het Is Genoeg | 11 | 5 | |
| 17 | Jugosławia | Vice Vukov | Ceznja | 12 | 2 | |
| 07 | Norwegia | Kirsti Sparboe | Karusell | 13 | 1 | |
| 12 | Portugalia | Simone de Oliviera | Sol de inverno | 13 | 1 | |
| 03 | Hiszpania | Conchita Bautista | Qué bueno, qué bueno | 15 | 0 | |
| 16 | Finlandia | Viktor Klimenko | Aurinko laskee länteen | 15 | 0 | |
| 05 | Niemcy | Ulla Wiesner | Paradies, wo bist du? | 15 | 0 | |
| 08 | Belgia | Lize Marke | Als het weer lente is | 15 | 0 |
- Historia Eurowizji
- 1956
Lugano, Szwajcaria - 1957
Frankfurt, Niemcy - 1958
Hilversum, Holandia - 1959
Cannes, Francja - 1960
Londyn, Wlk. Brytania - 1961
Cannes, Francja - 1962
Luksemburg, Luksemburg - 1963
Londyn, Wlk. Brytania - 1964
Kopenhaga, Dania - 1965
Neapol, Włochy - 1966
Luksemburg, Luksemburg - 1967
Wiedeń, Austria - 1968
Londyn, Wlk. Brytania - 1969
Madryt, Hiszpania - 1970
Amsterdam, Holandia - 1971
Dublin, Irlandia - 1972
Edynburg, Wlk. Brytania - 1973
Luksemburg, Luksemburg - 1974
Brighton, Wlk. Brytania - 1975
Sztokholm, Szwecja - 1976
Haga, Holandia - 1977
Londyn, Wlk. Brytania - 1978
Paryż, Francja - 1979
Jerozolima, Izrael - 1980
Haga, Holandia - 1981
Dublin, Irlandia - 1982
Harrogate, Wlk. Brytania - 1983
Monachium, Niemcy - 1984
Luksemburg, Luksemburg - 1985
Gothenberg, Szwecja - 1986
Bergen, Norwegia - 1987
Bruksela, Belgia - 1988
Dublin, Irlandia - 1989
Lausanne, Szwajcaria - 1990
Zagrzeb, Jugosławia - 1991
Rzym, Włochy - 1992
Malmö, Szwecja - 1993
Millstreet, Irlandia - 1994
Dublin, Irlandia - 1995
Dublin, Irlandia - 1996
Oslo, Norwegia - 1997
Dublin, Irlandia - 1998
Birmingham, UK - 1999
Jerozolima, Izrael - 2000
Sztokholm, Szwecja - 2001
Kopenhaga, Dania - 2002
Tallin, Estonia - 2003
Ryga, Łotwa - 2004
Stambuł, Turcja - 2005
Kijów, Ukraina - 2005
ESC 50th - 2006
Ateny, Grecja - 2007
Helsinki, Finlandia - 2008
Belgrad, Serbia - 2009
Moskwa, Rosja - 2010
Oslo, Norwegia






Komentarze
Miejmy nadzieje