Eurowizja 1957
Drugi Konkurs Eurowizji miał miejsce w niemieckim Frankfurcie nad Menem. W tym czasie jeszcze nie istniała zasada, by gospodarzem każdej edycji był zwycięzca poprzedniej. Mówiło się o tym, że niemiecka piosenka zajęła drugie miejsce w roku 1956, jednak nigdy tego nie potwierdzono. Dużo bardziej prawdopodobna wydaje się przyczyna przejmowania konkursu przez kolejne kraje po sobie. Tak czy inaczej 3 marca 1957 Eurowizja zagościła do Republiki Federalnej Niemiec.
W porównaniu z pierwszym konkursem wystąpiło więcej krajów - do grona siódemki z 1956 dołączyły Austria, Dania oraz Wielka Brytania. Cała dziesiątka wystąpiła w konkursie, który podobnie jak poprzedni, transmitowany był bardziej drogą radiową niż telewizyjną. Niemniej Eurowizja stała się bardziej "telekomunikacyjna", o czym za chwilę...
Drugi Konkurs Eurowizji otworzyła piosenka belgijska. Kraj ten reprezentował jeden ze słynniejszych belgijskich wykonawców, Bobbejaan Schopen z piosenką "Straatdeuntje", czyli "Dźwięk ulic". Utwór nie zyskał jednak sympatii jurorów, znajdując się ostatecznie na ósmym miejscu.
Ciekawostką jest piosenka z Włoch - "Corde della mia chitarra" ("Struny mojej gitary") Nunzio Gallo, trwająca... ponad 5 minut. Pomimo regulaminowego ograniczenia do trzech, artysta nie został zdyskwalifikowany, zajmując ostatecznie 6. miejsce. Dla porównania, reprezentująca Wielką Brytanią piosenka "All" zajęła niecałe dwie minuty. Organizatorzy zdecydowali się na wprowadzenie 3-minutowego limitu, dzięki czemu włoska piosenka może zostać uznana za najdłuższą piosenkę Eurowizji.
Do historii przeszła także piosenka duńska. "Skibel skal selje i nat", czyli "Statek odpływa dziś" zakończyła się najdłuższym pocałunkiem na eurowizyjnej scenie. Stało się to udziałem Birthe Wilke i Gustava Winckle'a, którym realizator... nie dał znaku, by skończyli. Chociaż pewnie artyści nie mieli do niego pretensji.
Jako ostatnia wystąpiła Lys Assia, zwyciężczyni z roku 1956. Nie osiągnęła jednak tak dobrego wyniku, jak rok wcześniej. Po ostatniej wykonawczyni, przystąpiono do głosowania. To zmieniło się o tyle, że nie można było głosować na swój kraj, a wyniki podawano publicznie. Nadal jednak każde państwo miało swoich 10 jurorów, z których każdy wybierał najlepsza swoim zdaniem piosenkę. Swoją drogą samo przeprowadzenie głosowania było... ciekawe. Jeśli ktoś ma pojęcie, jak to wygląda teraz może się bardzo szeroko uśmiechnąć.
Nie wiadomo, czy to końcówka piosenki, czy ona cała, sprawiła, że Dania mogła cieszyć się z trzeciego miejsca, zdobywając 10 punktów. Drugie miejsce natomiast zajęła piosenka francuska - "La belle amour", wykonywana przez Paule Desjardins, której jurorzy przyznali 17 punktów.
Niemal dwukrotnie więcej przyznano zwycięzcy - holenderskiej artystce Corry Brokken, która za swoje "Net als toen" ("Tak, jak wtedy") zgromadziła 31 punkty, dzięki czemu wygrała drugi Konkurs Eurowizji. Swoją drogą, występująca podobnie jak Lys Assia po raz drugi na Eurowizji, Brokken również przekroczyła dopuszczalny czas występu...
Zapewne dzięki zwycięstwu holenderskiej piosenki następny Konkurs przeniósł się do Holandii. Ale o tym już następnym razem...
~A.S
Eurovision Song Contest 1957
Data: 3 marzec 1957 r.Miejsce: Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks, Frankfurt am Main, Niemcy
Prowadzący: Anaid Plikjan
Nadawca: HR dla Deutsches Fernsehen/ARD
Ilość państw: 10
Głosowanie: W każdym z państw biorących udział w konkursie głosowało 10 jurorów, każdy z nich oddał 1 głos na wybraną piosenkę.
| Rok |
P.St. |
Kraj |
Wykonawca | Utwór | Pozycja | Punkty |
| 6 |
Holandia | Corrie Brokken | Net als toen | 1 |
31 |
|
| 8 | Francja | Paule Desjardins | La belle amour | 2 | 17 | |
![]() |
9 |
Dania | Birthe Wilke, Gustav Winckler | Skibet skal sejle i nat | 3 | 10 |
| 2 |
Luksemburg | Danièle Dupré | Tant de peine | 4 | 8 | |
| 7 |
Niemcy | Margot Hielscher | Telefon, Telefon | 4 | 8 | |
| 4 | Włochy | Nunzio Gallo | Corde della mia chitarra | 6 | 7 | |
| 3 | Wlk. Brytania | Patricia Bredin | All | 7 | 6 | |
| 1 |
Belgia | Bobbejaan Schoepen | Straatdeuntje | 8 | 5 | |
| 10 | Szwajcaria | Lys Assia | L'enfant que j'étais | 8 | 5 | |
| 5 | Austria | Bob Martin | Wohin kleines Pony? | 10 | 2 |
- Historia Eurowizji
- 1956
Lugano, Szwajcaria - 1957
Frankfurt, Niemcy - 1958
Hilversum, Holandia - 1959
Cannes, Francja - 1960
Londyn, Wlk. Brytania - 1961
Cannes, Francja - 1962
Luksemburg, Luksemburg - 1963
Londyn, Wlk. Brytania - 1964
Kopenhaga, Dania - 1965
Neapol, Włochy - 1966
Luksemburg, Luksemburg - 1967
Wiedeń, Austria - 1968
Londyn, Wlk. Brytania - 1969
Madryt, Hiszpania - 1970
Amsterdam, Holandia - 1971
Dublin, Irlandia - 1972
Edynburg, Wlk. Brytania - 1973
Luksemburg, Luksemburg - 1974
Brighton, Wlk. Brytania - 1975
Sztokholm, Szwecja - 1976
Haga, Holandia - 1977
Londyn, Wlk. Brytania - 1978
Paryż, Francja - 1979
Jerozolima, Izrael - 1980
Haga, Holandia - 1981
Dublin, Irlandia - 1982
Harrogate, Wlk. Brytania - 1983
Monachium, Niemcy - 1984
Luksemburg, Luksemburg - 1985
Gothenberg, Szwecja - 1986
Bergen, Norwegia - 1987
Bruksela, Belgia - 1988
Dublin, Irlandia - 1989
Lausanne, Szwajcaria - 1990
Zagrzeb, Jugosławia - 1991
Rzym, Włochy - 1992
Malmö, Szwecja - 1993
Millstreet, Irlandia - 1994
Dublin, Irlandia - 1995
Dublin, Irlandia - 1996
Oslo, Norwegia - 1997
Dublin, Irlandia - 1998
Birmingham, UK - 1999
Jerozolima, Izrael - 2000
Sztokholm, Szwecja - 2001
Kopenhaga, Dania - 2002
Tallin, Estonia - 2003
Ryga, Łotwa - 2004
Stambuł, Turcja - 2005
Kijów, Ukraina - 2005
ESC 50th - 2006
Ateny, Grecja - 2007
Helsinki, Finlandia - 2008
Belgrad, Serbia - 2009
Moskwa, Rosja - 2010
Oslo, Norwegia







Komentarze
Aby dalsze ''wspomnienia'' zagościły tutaj
Miło mi się czytało.
Krótko i na temat